22 okt 2014 CHC

Column Madeleen koldewe

Alleen de Kraken mist in dit mystieke beeld

Madeleen Koldewe“Papa down, papa down.” Het aftellen is begonnen. Ik heb de touwtjes in handen en haal papa gestaag en kordaat naar beneden binnen de daarvoor gestelde tijd. Ik reken hiermee af als een echte vakvrouw. Denk ik. Later op de dag leert een echte professional mij dat papa in één snelle beweging neer hoort te gaan. Het was mijn eerste keer. Mijn eerste keer op een startschip met een vlag in mijn handen tijdens een zeilwedstrijd. 

Het is niet zomaar een wedstrijd; het is de eerste van de Coldhanded Cup. In de vroege ochtend loop ik over de steiger terwijl geen schip in zicht is door de mist. Hoewel ik de weg ken in de haven, voel ik me verloren.  Wat doe ik hier terwijl ik geen boot heb om mee te varen tijdens deze wedstrijden? Mijn doel is om te observeren om vervolgens een deel redactie en communicatie voor de organisatie op mij te nemen. Hoe? Vanaf de kade? Nee, Huib, mede initiatiefnemer van de Coldhanded Cup, zet me op zijn Vijaya en brengt me naar het startschip die al klaar ligt op het Markermeer.
 
“Niet nu en niet daar! Wacht op het juiste moment en pak me vast.” Goh, deze zinnen in een andere context gesproken door een andere stem zouden mij rust geven. Deze stap Hier en Nu doen mijn benen juist trillen. Ik geef me over aan de onbekende man, pak zijn armen en verplaats mijn benen. Veilig kom ik van het zeilschip op de Sensor, het startschip. 
 
Het adembenemende schouwspel van twaalf schepen gehuld in de mist op het stille water doet mijn hartslag verlagen. De teams maken zich intussen klaar voor de start. De shorthanded starten als eerst. Voor de startlijn begint de strijd al. Het is dringen, beschrijft Dick Koopmans later. Met drie man bedienen we de wedstrijdvlaggen op aanwijzingen van Pieter, de Starter van de dag. Madelon bemant de luide scheepstoeter. Op dezelfde manier geven we het startsein voor de fully crewed teams.  
 
Snelle schepen strijden tegen elkaar met aan boord moderne apparatuur, tuigage en zeilen. Mijlen verder vaart een vloot oude driemasters over hetzelfde water onderwijl de mist verdampt in de zon. Alleen de Kraken mist nog in dit mystieke beeld. Het is goed te zien en te fantaseren vanaf deze locatie. Want tja, wat te doen op een startschip na de start? Meer dan ik had verwacht….
 
Vaar zelf ook mee of volg de Coldhanded Cup via Facebook en de website